«Κάποτε ζούσαν ένας νεαρός και μια νεαρή σε μια πόλη. Μόλις συναντήθηκαν, αγαπήθηκαν πολύ. Ο νεαρός λάτρευε την κοπέλα του, το ίδιο και αυτή- τον υπεραγαπούσε πάρα πολύ. Κάποια στιγμή οι ερωτευμένοι αποφάσισαν να συναντηθούν στο σπίτι της κοπέλας, ώστε ο νεαρός να ζητήσει από τους γονείς της το χέρι της. Πήγε λοιπόν ο νεαρός στο σπίτι της κοπέλας και χτύπησε την πόρτα.
Η κοπέλα τον ρώτησε:
- Ποιος είναι?
- Εγώ είμαι!- χαρούμενα απάντησε ο νεαρός,- άνοιξέ μου, εγώ είμαι!
Η κοπέλα παρ’ όλο που έτρεμε από την χαρά και την ευτυχία- δεν του άνοιξε την πόρτα…
Ο νεαρός έκανε βόλτες γύρω από το σπίτι, ξαναγύρισε στην πόρτα, ξαναχτύπησε- αλλά δεν του άνοιξε κανείς.
Έφυγε καταστεναχωρημένος.
Την άλλη μέρα ο νεαρός πάλι πηγαίνει στο σπίτι της κοπέλας και ξαναχτυπά την πόρτα.
Η κοπέλα τον ρώτησε:
- Ποιος είναι?
- Εγώ είμαι!- απάντησε ο νεαρός,- δεν με γνωρίζεις? Εγώ είμαι, άνοιξέ μου!
Η κοπέλα δεν του άνοιξε την πόρτα ούτε αυτή τη φορά…
Ο νεαρός περίμενε, περίμενε και πάλι έφυγε καταστεναχωρημένος.
Την Τρίτη ημέρα ο νεαρός πάλι ήρθε στο σπίτι της κοπέλας και ξαναχτύπησε την πόρτα.
Η κοπέλα τον ρώτησε:
- Ποιος είναι?
Ο νεαρός ήθελε να απαντήσει τα ίδια… Μα ξαφνικά του ήρθε επιτέλους η φώτιση και απήντησε:
- Είμαι Εσύ…
Η κοπέλα άνοιξε την πόρτα και δέχτηκε για πάντα τον νεαρό στην αγκαλιά της.»

Η Akiane Kramarik είναι ένα καταπληκτικό παιδί ηλικίας 12 ετών, που έχει κερδίσει διεθνείς διακρίσεις για το ταλέντο της στη ζωγραφική και όχι μόνο... 

Έχει φιλοξενηθεί σε πάρα πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, όπως το Oprah Winfrey Show, το Good Morning America, το World News Tonight με τον Peter Jennings και πολλά άλλα, καθώς και σε περιοδικά, όπως το Time Magazine και δεκάδες άλλα.

Ζωγραφίζει κυρίως πίνακες θρησκευτικού περιεχομένου και όπως υποστηρίζει η ίδια, τα ‘οράματα’ που απεικονίζει στους πίνακές της, τα δέχεται από τον ίδιο το Θεό.

Είναι μια υπέροχη ιστορία ενός παιδιού, που ενώ γεννήθηκε σε οικογένεια άθεη, άρχισε από 4 χρόνων να βλέπει οράματα από τον παράδεισο και τον ίδιο το Θεό και από 6 χρόνων να τα απεικονίζει με καταπληκτικό τρόπο στον καμβά.

Η Akiane είναι μια αυτοδίδακτη ζωγράφος και ποιήτρια, η οποία μόλις αποφάσισε να ασχοληθεί και με το πιάνο, άρχισε να συνθέτει δικές της μελωδίες μέσα σε λίγους μόνο μήνες...

Πιστεύω, ότι αποτελεί μια έμπνευση για όλους μας και μια ‘αφύπνιση’ κατά κάποιον τρόπο, για να ασχοληθούμε περισσότερο με πιο πνευματικά θέματα...

Παραθέτω κάποιες ιστοσελίδες, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε άρθρα για την Akiane και να θαυμάσετε τους πίνακές της:

http://www.artakiane.com/home.htm

http://www.christianitytoday.com/tc/2004/004/7.24.html

http://www.artakiane.com/press.htm

http://www.hoax-slayer.com/derbyshire-fairy-hoax.shtml

Maybe not anymore, but a recent discovery would suggest that they probably did. What appear to be the mummified remains of a fairy have been discovered in the Derbyshire countryside.

The 8 inch remains complete with wings; skin, teeth and flowing red hair have been examined by anthropologists and forensic experts who can confirm that the body is genuine. X-rays of the 'fairy' reveal an anatomically identical skeleton to that of a child. TΖhe bones however, are hollow like those of a bird making them particularly light. The puzzling presence of a navel even suggests that the beings reproduce the same as humans despite the absense of reproductive organs.

The remains were discovered by a local man, who wishes to remain anonymous, while walking his dog along an old Roman road situated between the villages of Duffield and Belper.

Note: Original message included several other photographs of the "fairy" which can be viewed in their original context here.http://www.lebanoncircle.co.uk/DeadFairy.htm

Ας φανταστούμε αυτήν την ευτυχία.
Οι ισότιμοι δεν έχουν να μοιράσουν μεταξύ τους τίποτε, διότι ο καθένας χωριστά έχει τα ίδια ακριβώς πράγματα με τον άλλον.
Αυτοί πρόκειται να αποκτήσουν ταυτόχρονα και άλλα πράγματα σε ισότιμη βάση, σύμφωνα με την πνευματική βαθμίδα της εξέλιξής τους, σύμφωνα με τα επιτεύγματα της ψυχής τους.
Δεν θα υπάρξει η ζήλια και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, που είναι αναπόφευκτος στα ανόμοια ζεύγη της γνωστής σε όλους μας αγαποφάνειας.
Αυτοί δεν έχουν μεταξύ τους ούτε απαιτήσεις, ούτε προσδοκίες.
Αυτοί έχουν τα πάντα που αξίζουν την δεδομένη στιγμή και θα αποκτήσουν και άλλα την άλλη δεδομένη στιγμή και χαίρονται ατελείωτα ο ένας με τον άλλον.
Υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από αυτήν εδώ?

Πότε εμφανίζονται οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες? Όταν κάτι μου λείπει, μόνο τότε.
Και για να αναπληρώσω το κενό, εγώ καταφεύγω στον άλλον, συνήθως στον ανώτερό μου για να συμπληρώσει αυτός, να καλύψει αυτός εις βάρος του το ελάττωμά μου, την επώδυνη κατωτερότητά μου
Τι ζητώ εγώ από τον άλλον? Ζητώ ο άλλος να θυσιαστεί για να ζήσω εγώ- να τι εγώ του ζητώ.
Αυτό μοιάζει με το : «πέθανε εσύ για να ζήσω εγώ»…
Και αυτό λέγεται αγάπη? Αυτό λέγεται δολοφονία της αγάπης.

Ενώ αυτοί, που μεταξύ τους έχουν την αντήχηση- έχουν την πραγματική αγάπη!
Και τι όμορφη αγάπη!!! Είναι πραγματικά ευτυχισμένοι στο γήινο επίπεδο.
Κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει το κούτσουρο (λείπει η αντήχηση), ούτε κάποιον, λίγο εξυπνότερο από το κούτσουρο, ο οποίος είναι όντως άνθρωπος εντός των εισαγωγικών, ένας προάνθρωπος.

Το μόνο που μπορείς να κάνεις - είναι να παίζεις θέατρο (γιατί?), δηλαδή να βιάζεις την ψυχή σου και το σώμα σου χάριν ποίου?
Χάριν του ανάξιου εταίρου, χάριν της κοινωνίας, χώρας, κόμματος, κοινωνικής θέσης, τίτλου, εκκλησίας, γειτόνων, «φίλων», συγγενών και λοιπών βασανιστών της ψυχής σου?

Όλοι σου φωνάζουν: « Έτσι πρέπει!» Ποιοι το χρειάζονται αυτό?
Όλοι οι κατώτεροι το χρειάζονται, εκτός από σένα και την ταλαίπωρη ψυχή σου.

Τι θα πει το « έτσι πρέπει»?
Θα πει ένας ατελείωτος κατάλογος των σατανικών ιδεών, που δημιούργησαν οι άλλοι για μας και χωρίς εμάς.
Ακολούθησε η διαταγή: «υποτάσσου και μη σκέφτεσαι!»
Κάνε ότι θέλεις, γίνε επιχειρηματίας η βοσκός, γίνε κουρέας η μανικιουρίστα, γίνε αλήτης η άγιος, γίνε π…στης η πουτ@ν@, γίνε παπάς η γραμματέας, γίνε ότι θέλεις και δεν θέλεις- όλοι χωράνε σʼ αυτήν την κοινωνία των βιορομπότ, μόνο μη τολμήσεις να γίνεις ο εαυτός σου!
Διότι αν γίνεις ο εαυτός σου, εσύ θα βρεις το άλλο σου μισό, θα κάνεις την αντήχηση μαζί του, θα γνωρίσεις την αληθινή αγάπη και την ευτυχία και θα γίνεις ανεξέλεγκτος και ανυπότακτος και τέτοιους δεν χρειάζεται κανένα σύστημα που βασίζεται στην μη αγάπη, που βασίζεται στην αγαποφάνεια.

Η μη αγάπη και η αγαποφάνεια έχει ανάγκη αγέλης προβάτων , που βελάζουν η φοράν τις καθαρές γραβάτες, έχει ανάγκη μόνο εκείνων, που δεν γνώρισαν τον εαυτό τους και δεν βρήκαν την το άλλο τους μισό, την αγαπημένη τους ψυχή.
Αυτός που γνώρισε τον εαυτό του είναι ανεξέλεγκτος και ανυπότακτος, δεν του χρειάζονται οι νόμοι, γι' αυτό αυτός δεν δίνει σημασία στους νόμους, αυτός έχει μόνον έναν οδηγό- την αγάπη, αυτός γνωρίζει τον εαυτό του και γι' αυτό αναγνώρισε το αγαπημένο του άλλο του μισό, αυτός ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ.

Τι κάνουμε εμείς καθημερινά στην ουσία?
Εμείς «ηρωικά» (θα έλεγα - σαδιστικά) σκοτώνουμε τις ψυχές μας, οι οποίες έχουν ανάγκη από αγάπη και από τίποτε άλλο στον κόσμο!
Πότε επιτέλους θα το καταλάβουμε αυτό το πράγμα, Θεέ μου!
Και ως αποτέλεσμα στο τέλος μας περιμένουν στην γωνία η γρήγορη γήρανση, οι αρρώστιες και η Αυτού Μεγαλειότης ο Θάνατος- η μόνη πραγματικότητα σ' αυτή τη ζωή.

Θα μου πει κανείς- μα τι λες? Η αγάπη δεν είναι πραγματικότητα?
Η πραγματικότητα θα μείνει πραγματικότητα, είτε το θέλουμε, είτε όχι.
Εάν δεν θέλουμε λόγω της βλακείας η λόγω της δειλίας να αποδεχτούμε ως πραγματικότητα την αγάπη, θα μας αναγκάσουν να δεχτούμε ως πραγματικότητα τον θάνατο.

Έτσι λοιπόν, το σχήμα είναι πολύ απλό: ΑΓΑΠΗ ΛΟΙΠΟΝ Η ΘΑΝΑΤΟΣ
Ας διαλέξουμε ότι μας ταιριάζει καλλίτερα.
http://nebesnyel.forumup.com/viewtopic.php?t=202&mforum=nebesnyel

Για λόγους της παραστατικότητας και της καλλύτερης κατανόησης ας δημιουργήσουμε μια νοερή πνευματική κλίμακα, π.χ. από το (- 10) μέχρι το (+ 10).
Το σημείο μηδέν θα αντιπροσωπεύει την αρχή της πνευματικής ανόδου.
Αυτό, που βρίσκεται κάτω από το σημείο μηδέν- είναι η ζωώδης κατάσταση.

Περίπτωση 1.
Σε ένα ζευγάρι ο ένας βάσει της κλίμακας της πνευματικής ανάπτυξης, βρίσκεται στο σημείο (+7) και ο άλλος- στο σημείο (- 5).
Η ποιότητα της αγάπης τους, δηλαδή η δύναμη της κίνησης προς τα εμπρός και για τους δύο θα ισούται: (+7) + (- 5) = (+2).
Η αγάπη τους είναι δευτέρου βαθμού και όπως βλέπουμε- είναι αρκετά πρωτόγονη.
Αυτή η αγάπη σώζει τον πτωχό τω πνεύματι (-5), και πάρα πολύ βλάπτει τον ανώτερο τω πνεύματι (+7), ταπεινώνοντάς τον και υποβιβάζοντάς τον στην δεύτερη μόνο βαθμίδα.
Διότι για τον (+7) η πτώση στην δεύτερη βαθμίδα είναι ταπείνωση και εκφυλισμός.
Ποιος τελικά είναι κερδισμένος από τους δυο?
Στην ουσία – κανείς.
Ο πνευματικά πρωτόγονος από την βαθμίδα (-5) με το ζόρι ανέβηκε με την δύναμη της ενέργειας του άλλου (+7), δηλαδή με ξένα δεκανίκια μέχρι την δεύτερη μόνο βαθμίδα (+2), χωρίς να καταβάλλει καμιά προσωπική προσπάθεια, παρασιτώντας, βαμπιρίζοντας, κλέβοντας και αδικώντας τον (+7).
Δεν ήταν άξιος της αγάπης αυτής.
Ενώ ο (+7) κατανάλωσε και έχασε όλην την ενέργειά του, θυσιάζοντας ανόητα τον εαυτό του χάριν του (-5).
Ο (+7) έσπασε, τσακίστηκε και έφυγε από την ζωή εκφυλισμένος.
Ενώ ο επιφανειακά φτάσας στο (+2), μόλις έχασε το φως, μόλις έχασε το δεκανίκι του, γύρισε πάλι πίσω στην αγαπητή και γνωστή για την καρδιά του (-5) βαθμίδα.
Στην ουσία κανείς δεν κέρδισε τίποτε.
Πρόκειται για την κλασική περίπτωση της αγαποφάνειας.

Περίπτωση 2.
(+7) + ( +3) = 10.
Η ποιότητα της ένωσης είναι =10.
Ποιος είναι o χαμένος?
Ο ανώτερος τω πνεύματι βεβαίως.
Αυτός ανέβηκε μόνο τρεις βαθμίδες, κουβαλώντας πάνω στην πλάτη του το βάρος και την τροχοπέδη του (+3).
Αυτό, που κέρδισε ο (+3), έχασε ο (+7).
Πρόκειται για μια άλλη κλασική περίπτωση της αγαποφάνειας, της εξευγενισμένης αγαποφάνειας.
Πρόκειται για άλλη μια αδικία της ζωής.

Περίπτωση 3.
Και οι δυο εταίροι βάσει της πνευματικής κλίμακας είναι [+8].
Η ποιότητα της αγάπης τους, της ένωσής τους είναι : [+8] + [+8] = [+16].
Αυτοί μαζί, χέρι - χέρι ανέβηκαν ψηλά, χωρίς να εμποδίζει ο ένας τον άλλον.
Μεταξύ τους υπάρχει η αντήχηση- η πραγματική αγάπη, μεταξύ τους υπάρχει η πραγματική γήινη ευτυχία.
Ο κάθε άνθρωπος- ψυχή έχει το γνωστό μέχρι πόνου καρδιάς το άλλο του μισό, ασχέτως της βαθμίδας της πνευματικής του ανάπτυξης.
Εάν αυτός είναι άξιος στα μάτια των Ανώτερων Δυνάμεων, τότε θα του επιτρέψουν να ζήσει στην Γη με το άλλο του μισό, για να γευτεί την γήινη ευτυχία.
Αυτός θα το βρει το άλλο του μισό και θα ενωθεί μαζί του.
Θα γεννηθεί η αντήχηση, η αίσθηση της πτήσης, η ευτυχία.

Σε πολλούς, πάρα πολλούς οι Πάνω αρνούνται να παραχωρήσουν την βίωση της ευτυχίας της αντήχησης, διότι αυτοί δεν την αξίζουν.
Διότι έχουν μέσα στην ψυχή τους συσσωρεύσει πάρα πολύ βρωμιά.
Το μερτικό τους είναι να μη συναντήσουν το άλλο τους μισό, για να μην βιώσουν την ευτυχία της αντήχησης, η στην καλλύτερη περίπτωση να τους αφήσουν να δουν το άλλο τους μισό από μακριά, χωρίς να ελπίζουν σε τίποτε.
Και αυτό για να δώσουν ένα σκληρό μάθημα στην ψυχή και να την βάλουν στην θέση της για κάποιο βαρύ παράπτωμα από τις προηγούμενες ζωές.

Έτσι λοιπόν, η ισότιμη ένωση των δυο ψυχών που έχουν μεταξύ τους την αντήχηση (που απαντούν με το ίδιο τρόπο στο ερέθισμα) 8+8= 16, 9 + 9 = 18, 20 + 20 = 40, είναι η επιβράβευση και η έγκριση να βιώσουν την γήινη ευτυχία.

Η ψυχή έχει ως σκοπό την ανάπτυξη- γι' αυτό το λόγο αυτή αναζητά μια τον έναν και μια τον άλλον, τα φτιάχνει με κάποιον, μετά τα χαλάει μ' αυτόν, μετά τα φτιάχνει με άλλον, μετά με άλλον, δηλαδή περνάει από ένα μεγάλο φάσμα των διάφορων προσωπικών σχέσεων και περιπετειών, αναζητώντας όλη της την ζωή το άλλο της μισό και θα το αναζητά συνεχώς- αυτός είναι ο αμείλικτος νόμος!
Μέχρι που να βρει επιτέλους το άλλο της μισό, η το πολύ την συγγενική της ψυχή, με την οποία θα αισθάνεται καλά και θα παράγει την πλήρη η την σχετική αναλόγως αντήχηση.

Δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς την αντήχηση, υπάρχει μόνο η δυστυχία η η αρχική ψευδαίσθηση της ευτυχίας, που στην ουσία καταλήγει στο ίδιο πράγμα- στο δράμα, στην αποτυχία, στην προσωπική ήττα.
Όπου υπάρχει η αγάπη- εκεί τελειώνουν οι ερωτήσεις και οι αναζητήσεις.
Τελειώνουν και οι απαντήσεις. Βασιλεύει η Θεϊκή σιωπή και τα αισθήματα…
Οι λέξεις είναι περιττές, όταν υπάρχουν τα αισθήματα.
Υποστηρίζω την άποψη, ότι οι μεγαλύτεροι ρήτορες της ιστορίας ήσαν οι πιο δυστυχισμένοι άνθρωποι.
Αυτοί απευθύνονταν στους τυφλούς και κωφούς πνευματικά, απευθύνονταν στους προανθρώπους, αυτοί ήσαν η τραγική φωνή του βοώντος εν τη πνευματική ερήμω…
Κανένας δεν τους άκουσε. Κανένας δεν τους κατάλαβε.

Η αγάπη είναι απελευθέρωση από τα βάσανα, από τα προβλήματα, από τις απογοητεύσει, από την αιώνια κούραση, από τις αρρώστιες και από την συνεχή σκληρή πάλη για την επιβίωση.

Αυτοί που αγαπιούνται πραγματικά μεταξύ τους, δηλαδή αυτοί, που έχουν την αντήχηση μεταξύ τους λένε στους άλλους:

- Αφήστε μας ήσυχους, δεν σας πειράζουμε, ούτε εσείς μη μας πειράζετε.
Ούτως η άλλως δεν θα μας καταλάβετε. Πάτε στο διάολο όλοι σας. Και χωρίς εσάς είμαστε μια χαρά.

Προβληματίστηκα πάρα πολύ πάνω στην ανατομία και την χημεία της αγάπης και ιδού, που κατέληξα: θα εκθέσω τις προσωπικές μου συλλήψεις πάνω σ' αυτό δύσκολο θέμα.
Πρόκειται μόνο για την προσωπική μου άποψη και αν τυχόν κάνω λάθος- ας η ζωή μόνη της να βάλει τα πάντα στη θέση τους.

Η ένωση των δύο ψυχών - είναι η αόρατη αλγεβρική άθροιση των δύο επιπέδων της πνευματικής ανάπτυξης που σκοπό έχουν να φτάσουν στην αγάπη, διότι μόνο δια μέσον της αγάπης μπορείς να φτάσεις στην τελειότητα.
Κάπου στο τέλος της διαδρομής εμείς συνειδητοποιούμε, ότι η τελειότητα και η αγάπη είναι το ίδιο πράγμα.
Αυτό όμως θα το νιώσουμε μόνο στο τέλος αυτής της διαδρομής.
http://nebesnyel.forumup.com/viewtopic.php?t=202&mforum=nebesnyel

Η αγάπη είναι η αντήχηση των δυο ψυχών και η αντήχηση- είναι το κοινό επίπεδο αισθημάτων των δυο ψυχών.

Η αγάπη είναι εξέλιξη και χωρίς την εξέλιξη δεν υπάρχει η αγάπη.
Όταν οι δυο ψυχές αγαπιούνται, αυτές αναπτύσσονται, διότι η αγάπη είναι η κινητήρια δύναμη, που μας τελειοποιεί.
Τι θα πει αντήχηση?
Αντήχηση θα πει : 5 +5 = 10. 10 +10 = 20. 20 + 20 = 40.

Το 3 +7 = 10, η 4 +6 = 10 δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να είναι αντήχηση.
Αντήχηση παράγεται μόνο από δυο όμοιες συνιστώσες, από 1+1, από 2+2, από 5+5, η από 100 + 100.
Όλα τα υπόλοιπα είναι πνευματική δυσαρμονία, που αναπόφευκτα γεννά αργά η νωρίς την αγαποφάνεια και όχι την αγάπη.
Πολλές θεωρίες υποστηρίζουν τα αντίθετα. Οι θεωρίες είναι θεωρίες. Δεν είναι απόδειξη.
Είναι ευσεβείς πόθοι του ελαττωματικού και κατά βάθος κατωτέρου να δικαιολογήσει τα «προνόμια», που ορέγεται και που ο ίδιος δεν τα αξίζει.
Η πείρα της ζωής επιβάλλει την άποψή της, δηλαδή τον αμείλικτο νόμο της, ποδοπατώντας τις θεωρίες των ανθρώπων.
Και η ζωή λέει: αγάπη = αντήχηση.

Χωρίς την αγάπη εμείς ποτέ δεν θα φτάσουμε στον Θεό, ακόμη κι αν γίνουμε οι μεγαλύτεροι άγιοι όλων των εποχών.

Θα μας αφήσουν κάτω, και εκείνοι, που αμάρτησαν βάσει των γήινων δεδομένων, διότι αγαπούσαν- θα εισέλθουν στην Ανώτατη Κατοικία και θα βρίσκονται δίπλα στο Υπέρτατο Πρόσωπο του Κυρίου, διότι η αγάπη ξεπλένει την οποιαδήποτε βρωμιά.

Εκεί, όπου λείπει η αγάπη, βασιλεύουν ο φόβος, οι ερωτήσεις, η απιστία, η αθεΐα.
Εκεί, όπου λείπει η αγάπη, υπάρχει η αναζήτηση, η ατελείωτη και βασανιστική αναζήτηση του άλλου σου μισού για να το βρεις επιτέλους και να ησυχάσεις.
Για να ξεκινήσεις την φυσιολογική σου και όχι την ανώμαλη εξέλιξή σου.
Η πείρα της ζωής αυτό δείχνει.

Οι προδοσίες, οι απάτες, τα διαζύγια, οι χωρισμοί, οι ψυχρότητες και οι διαστάσεις στις προσωπικές σχέσεις αποδεικνύουν περίτρανα την έλλειψη του άλλου σου μισού στο πρόσωπο του συντρόφου σου σ' αυτή σου την ενσάρκωση.
Όλα τα άλλα είναι θεωρίες, δικαιολογίες και σοφίσματα. Απλά μπλά μπλά της πνευματικής βλακείας.

Μόνο το άλλο σου μισό, στην ακραία περίπτωση - το συγγενικό με σένα επίπεδο μπορεί να κάνει μαζί σου την πλήρη η την σχετική αναλόγως αντήχηση, που θα δώσει την δύναμη της γρήγορης κίνησης προς τα εμπρός, προς την τελειοποίηση.
Γι' αυτό το λόγο υποφέρουμε, διότι εξελισσόμαστε χωρίς το άλλο μας μισό οι περισσότεροι.
Εξελισσόμαστε ανώμαλα, δηλαδή επώδυνα, με πολλά πισωγυρίσματα.
Διότι λείπει το άλλο σου στήριγμα, και στον άλλον, λείπει το άλλο του στήριγμα στο πρόσωπο σου.
Δεν υπάρχει η αντήχηση, άρα λείπει η αληθινή δύναμη της γρήγορης κίνησης προς τα εμπρός.
Μένει η αργή κίνηση μια προς τα εμπρός, μια προς τα πίσω με ταχύτητες της χελώνας.

Η αγάπη αν δεν βγαίνει μόνη της ελεύθερα προς τα έξω- δεν είναι αγάπη, είναι δραματικό θέατρο, όπου οι πάντες ανεξαιρέτως κλαίνε με αναφιλητά και ορισμένοι βοούν από τον άγριο πόνο…
Η αγάπη δεν ανέχεται τις λέξεις «πως?», «γιατί?», «για ποιό λόγο»? κλπ.
Η Αυτή Μεγαλειότητα Αγάπη γενικά δεν ανέχεται τις ερωτήσεις…
Αυτή είναι Ελευθερία άνευ όρων, άνευ εξηγήσεων, άνευ συμφωνιών, νόμων και οδηγιών, άνευ υποχρεώσεων, δηλαδή άνευ πλαισίων, άνευ κατευθύνσεων.
Αλλά αυτή η Ελευθερία μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε άλλα, ανώτερα επίπεδα.
Και αυτά τα άλλα, ανώτερα επίπεδα μπορούν να λειτουργήσουν μόνο στις συνθήκες της αντήχησης.

Όταν υπάρχει η αγάπη, τότε το παν, που θεωρείται ανήθικο- χάνει κάθε νόημα της ηθικής.
Και η ηθική οφείλει να υποχωρήσει και να ταπεινωθεί έναντι της αγάπης για να είναι η αγάπη πάντα στα ύψη της.
Δεν επιτρέπεται να απαγορεύεις στην αγάπη, στην αγάπη ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!
Εδώ μιλάμε γι' αυτά τα άλλα, ανώτερα επίπεδα, τελείως διαφορετικά και αντίθετα στα γνωστά μας στενά και κοντόφθαλμα γήινα επίπεδα.
Εξαφανίζονται: η ιδεολογία, η θρησκεία, ο καθωσπρεπισμός, η προστυχιά, τα συμφέροντα, οι σκέψεις, τα έθνη και τα κράτη- τα πάντα εξαφανίζονται και μένει μόνον αυτή.
Η αγάπη- είναι ο Θεός. Μπορούμε να απαγορέψουμε κάτι στον Θεό η να διατάξουμε τον Θεό?

Τελικά, τι θέλει απο μας η αγάπη για να μας κάνει ευτυχισμένους?
Αυτή θέλει όχι να κατεβεί στα χαμηλά γήινα επίπεδά μας, αλλά να ανεβούμε εμείς στα υψηλά ουράνια επίπεδα της.
Η αληθινή αγάπη έρχεται μόνο με την εξέλιξη, σε αντίθετη περίπτωση εμείς αφηνόμαστε να αρκεστούμε στην αγαποφάνεια.
Στον καθένα- σύμφωνα με τα επιτεύγματα του και όχι σύμφωνα με τις ορέξεις του.

Η αγάπη θέλει:

- αλληλοσυναίσθημα, - αλληλοκατανόηση, - αλληλοβοήθεια, - αλληλοδέσιμο, - αλληλοελευθερία, - αλληλεπίδραση,
- το παν, που έχει την έννοια του «αλλήλου»…

Δεν πρέπει να κοιτάει ο ένας τον άλλον στα μάτια, πρέπει να κοιτούν και οι δυο προς την ίδια κατεύθυνση, δηλαδή προς την αγάπη.
Πρέπει να αρνηθείς πλήρως το γήινο και φθαρτό «Εγώ» σου και να δώσεις την εξουσία στην αγάπη να σε πάει εκεί, όπου θελήσει αυτή.
Η αγάπη θέλει την αντήχηση για να υπάρχει.
Αυτή δεν παθαίνει. Πεθαίνουμε εμείς, αυτή απλά φεύγει και εγκαταλείπει εκείνους, που είναι ανάξιοι αυτής.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι ανάξιοι της αγάπης, γι' αυτό το λόγο η πλειοψηφία δεν γνωρίζει την αγάπη.
Γι' αυτό το λόγο η δυστυχία είναι μεγαλύτερη στην Γη απ' ότι η ευτυχία.

Η αγάπη είναι η αντήχηση των δυο ψυχών και η αντήχηση- είναι το κοινό επίπεδο αισθημάτων των δυο ψυχών.

Ούτε με την «ηρωική» μας αυτοθυσία εμείς δεν πρόκειται να σώσουμε την ανεπρόκοπη η ανώριμη ακόμη ψυχή.
Μετά την εξαφάνισή μας η ανώριμη ψυχή πάλι θα μείνει μόνη και μετά από πολλές και αμέτρητες βασανιστικές ενσαρκώσεις θα φτάσει επιτέλους στο ίδιο με μας επίπεδο.

Αυτή ΟΦΕΙΛΕΙ να περάσει από το πυρ και σίδερο στο διάβα των αμέτρητων ενσαρκώσεων, όπως πέρασε από αυτό το στάδιο η εξελιγμένη ψυχή, για να φτάσει ψηλά με την αξία της, όπως έφτασε ψηλά με την αξία της η εξελιγμένη ψυχή.
Αυτό θα πει πραγματική δικαιοσύνη.

Ο άνθρωπος εντός των εισαγωγικών, όπως ο δήθεν, ο τάχα- είναι επίσης ελαττωματικός, όπως είναι και ο πτωχός τω πνεύματι.
Στην ουσία ο ελαττωματικός και ο πτωχός τω πνεύματι είναι το ίδιο πράγμα και ισούται με την κακία, συνειδητή η ασυνείδητη.
Στην ουσία η πάσα κακία είναι συνώνυμο της ασυνειδησίας.
Πως να αγαπήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο? Τι σου χρειάζεται αυτό?

Μήπως η ευτυχία σου θα γίνει μηδαμινή, αν αγαπήσεις εκείνον, που είναι του ίδιου με σένα πνευματικού επιπέδου?
Δεν μπορείς με τίποτε να αγαπήσεις τον πτωχό τω πνεύματι, αν είσαι ανώτερος από πάσης απόψεως.
Μπορείς μόνο να παίξεις θέατρο εις βάρος του εαυτού σου και εις βάρος του.
Εάν τόσο πολύ το θέλεις - δοκίμασε να βιώσεις την κόλαση…
Θα σε περιμένουν ο πόνος, η απογοήτευση, η πλήξη, το μίσος για τον ίδιον τον εαυτόν σου, η αυτοκαταστροφή.

Πολλοί αναρωτιούνται: «πώς να αγαπήσω?», ωθούμενοι από την επιθυμία απόκτησης του τίτλου της αγιότητας πάση θυσία.
Από πού προέρχεται η βιασύνη να αγιοποιηθείς? Από την εσωτερική ανωριμότητα προέρχεται.
Δηλαδή από την σε τελική ανάλυση συγκαλυμμένη, έντεχνα κρυμμένη από τον ίδιον τον εαυτό σου και από τους άλλους κακία.
Η ίδια η λέξη «πως?» ήδη κρύβει μέσα της την έννοια της συνταγής.
Συνταγές στην αγάπη? Διαταγή στην αγάπη?
Η αγάπη δεν έχει τις συνταγές, ούτε αντέχει τις διαταγές, αυτή δεν υποτάσσεται σε κανένα νόμο, σε καμιά οδηγία, παρά μόνο στον ΝΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΗΧΗΣΗΣ...

Μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά τον οποιονδήποτε, βασιζόμενος μόνο και μόνο στην θεωρία της παν- αγάπης?
Νομίζω, ότι δεν μπορείς να αγαπήσεις έναν εξελικτικά κατώτερό σου και ιδίως τον πτωχό τω πνεύματι για δυο λόγους:

1) για έναν εξελιγμένο ο πτωχός τω πνεύματι δεν είναι άνθρωπος, αλλά «άνθρωπος», δηλαδή- προάνθρωπος ακόμη.
2) ο πτωχός τω πνεύματι είναι ταυτοχρόνως πτωχός και στην Αγάπη.

Για έναν ανώτερο ο πτωχός τω πνεύματι είναι άνθρωπος εντός των εισαγωγικών.
Μπορείς να αγαπήσεις τα εισαγωγικά? Η εκείνον, που βρίσκεται εντός των εισαγωγικών?

Μάλλον όχι… εκτός αν αποφασίσεις να κάνεις το τρελό βήμα- να μπεις χάριν αυτού στα εισαγωγικά, δηλαδή να ταπεινωθείς, να υποβαθμιστείς, να γίνεις οικειοθελώς ελαττωματικός. Δεν μπορώ να φανταστώ αυτήν την εκδοχή για έναν σώφρονα άνθρωπο.

Αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ίδιας της ψυχής σου.
Φαντάσου την εξής περίπτωση: ένας, που πετά ψηλά, στα λευκά καθαρά σύννεφα, στα καλά καθούμενα πέφτει κάτω και εγκλωβίζεται μέσα σ' ένα στάβλο…
Είναι φοβερό? Πάρα πολύ… Είναι επώδυνο? Πάρα πολύ!
Αυτό είναι βιασμός όχι μόνο της ψυχής, αλλά και του σώματος. Και γιατί όλα αυτά?
Χάριν μιας ανεπρόκοπης η ανώριμης ακόμη ψυχής?

Εδώ δεν πρόκειται για την θυσία, εδώ πρόκειται για την αυτοκαταστροφή «εν ονόματι της Αγάπης» εναντίον της ίδιας της Αγάπης.
Η Αγάπη δεν θέλει να χαθείς χάριν αυτής, αυτή θέλει να ζήσεις χάριν αυτής, να την διατηρείς, να την πολλαπλασιάζεις και να την προστατεύεις.

ΙΣΟΣΚΕΛΗ ΤΡΙΓΩΝΑ
Αλλά ας δούμε κάποια στοιχεία. Αρκετά γνωστό είναι το ισοσκελές τρίγωνο της Ακρόπολης της Αθήνας, με τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και τον ναό της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα με απόσταση 242 στάδια. Αν ήταν μόνο αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σύμπτωση αλλά έχουμε πάρα πολλά παρόμοια τρίγωνα για να χαρακτηριστούν απλά συμπτώσεις. 

ΔΕΛΦΟΙ
Ίση απόσταση απ' το μαντείο των Δελφών έχουν:  Αθήνα - Ολυμπία, 660 στάδια  - Ελευσίνα - Ιωλκός, 550 στάδια - Μεγαλόπολη - Φιγάλεια, 660 στάδια - Ιδαίον Ανδρο στην Κρήτη - Σμύρνη, 2198 στάδια Πέλλα - Κέρκυρα, 1350 στάδια - Κινύρα Θάσου - Καρδαμύλη Χίου 1700 στάδια
ΔΗΛΟΣ
Ίση απόσταση από το ιερό νησί της Δήλου έχουν:  Κόρινθος - Μυτιλήνη  - Ασκληπιείο Κω - Ασκληπιείο Επιδαύρου  - Αθήνα - Καρδαμύλη (Χίος)  - Σμύρνη - Θήβα - Θέρμη Θεσσαλονίκης - Φίλιπποι  Δίκτυννα - Κνωσός - Ιδαίον άντρο - μαντείο Τροφωνίου - Σπάρτη - Πέργαμος - Ίλιον (Τροία) - Ιωλκός - Δελφοί - Αλεξάνδρεια  Αργος - Μυκήνες, 1200 στάδια
ΔΩΔΩΝΗ
Ίση απόσταση από το ιερό της Δωδώνης έχουν:  Δελφοί - Ιωλκός (1050 στάδια)  - Ολυμπία - Τροφώνιο μαντείο (1240 στάδια) - Ελευσίνα - ανάκτορο Νέστορα στην Πύλο (1600 στάδια) Αθήνα - Σπάρτη (1700 στάδια) - Δήλος - Αλεξάνδρεια Τρωάδος (2482 στάδια) - Κνωσός - Μίλητος (3300 στάδια) - Ρώμη - Βυζάντιο

Αντίστοιχες ιδιότητες παρουσιάζουν επίσης η Αθήνα, η Σπάρτη, το Αργος, η Δωδώνη, η Κνωσός, και η Πέλλα
Η Σμύρνη ισαπέχει απ' την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη (1620 στάδια). (φ x 1000) 
Ο Μαραθώνας ισαπέχει απ' την Αθήνα και από την Κάρυστο.

http://www.mythologia.8m.com/geometria.html

Όπως αναφέρουν ο Αριστοτέλης και ο Στράβων, ο καθορισμός της ίδρυσης ιερών ακολουθούσε κάποιο νόμο, αλλά ουδής αναφέρει το περιεχόμενο του νόμου. Οπωσδήποτε αυτός θα σχετιζόταν με το θείον, συνδέοντας τα ιερά με τον έναστρο ουρανό, έτσι ώστε τα μέρη της γης που κατοικούνταν από ανθρώπους να βρίσκονται σε αρμονική σχέση με τους θεούς-Ουράνια σώματα.

Αλλά ακόμα κι αν δεχτούμε μια τέτοια άποψη αρμονίας μεταξύ θείων και ανθρωπίνων έργων, μας διαφεύγει ο νόμος που διέπει αυτή την αρμονία, την οποία εμείς σήμερα αμυδρά αντιλαμβανώμεθα με την μορφή της τριγωνοδαισίας, πιθανότατα επειδή ο αριθμός 3 (τρία) είναι ο, κατ' εξοχήν, ιερός αριθμός όλων των θρησκειών όλων των εποχών, από τα βάθη της προϊστορίας μέχρι και σήμερα.

Ο αριθμός τρία εθεωρείτω "ευτυχής αριθμός". Ακόμη, το τρία συμβόλιζε τον "Λόγο τον Νου και τη Θέληση", δηλαδή μια αποκρυφιστική εκδοχή της Δημιουργίας του κόσμου, αλλά επιπροσθέτως το "Κέντρο, την Ακτίνα και την Περιφέρεια" του κύκλου, που ήταν κι αυτός ιερό σχήμα, γιατί συμβόλιζε τον Ήλιο, την πηγή της Δημιουργίας. Έτσι φαίνεται ότι ο νόμος, τον οποίο αναφέρει ο Αριστοτέλης, επέβαλε την διάταξη αυτή των πόλεων, ιερών κ.λ.π. ώστε, ανά δύο, να σχηματίζουν ισοσκελή τρίγωνα, συνδεδεμένα μέσω της κορυφής τους με τους Δελφούς, τον ομφαλό, αν όχι της γης, τουλάχιστον της Ελλάδας!

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ "ΧΑΡΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" ΤΟΥ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ-ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗ

Η μεγάλη "Χάρτα της Ελλάδος" του Ρήγα Φεραίου, πέραν του πατριδογνωστικού της χαρακτήρα με τα αρχαία νομίσματα και τις άλλες αρχαίες παραστάσεις, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από πλευράς αρχαίας ονοματολογίας και εσκεμμένης παραμόρφωσης της αποτύπωσης του χώρου.Σε μια εποχή, όπου ήδη ο Άγγλος πλοίαρχος Κουκ, είχε οδηγήσει επιστημονική αποστολή γεωγράφων και αστρονόμων στην Νέα Ζηλανδία, για να μελετηθεί από το ενδεδειγμένο γεωγραφικό πλάτος η έκλειψη του πλανήτη Αφροδίτη, η χαρτογραφία είχε εξελιχθεί κατά πολύ από την εποχή του Μερκάτορα, οι δε χάρτες απεικόνιζαν αρκετά πιστά την πραγματικότητα.

Οι αποκρυφιστές γνωρίζουν ότι ο χάρτης του Ρήγα ανταποκρίνεται στην αιθερική πραγματικότητα του Ελλαδικού χώρου, ο οποίος έλκει την μορφή του από την διάταξη του αστέρος του Κυνός! Έτσι, ενώ σε μια άλλη χώρα, οι διάφορες πόλεις ματαξύ τους, ανά τρεις, σχηματίζουν, ως επί το πλείστον, σκαλινά τρίγωνα, στην Ελλάδα, όπως απέδειξαν οι Θ. Μανιάς και Α. Αλεξίου, δημιουργούνται πάνω από 800 ισοσκελή τρίγωνα - όμως μόνο ένα ισόπλευρο. Οι δε ευθείες που ενώνουν τις πόλεις μεταξύ τους περνούν από τρεις εώς πέντε πόλεις και ιερά.

Όμως, στον χάρτη του Ρήγα, τα περισσότερα σχηματιζόμενα τρίγωνα είναι ισόπλευρα ή ορθογώνια και οι πόλεις που συναντούμε απ' ευθείας είναι από οκτώ εώς δέκα, πράγμα που για τον γνώστη της εσωτερικής πραγματικότητας καταφανώς υποδεικνύει την, σε αιθερικό επίπεδο αστρική, πνευματική σύνδεση μεταξύ τους! (Να σημειώσουμε ότι οι νεότεροι ερευνητές, Θ. Μανιάς κ.α. εργάσθηκαν σε σύγχρονους χάρτες).

Είναι το ίδιο σχετικά φαινόμενο που παρατηρείται στην αριθμολογία, λόγω ιεράς προελεύσεως της ελληνικής γλώσσας. Οι αριθμοί δύναμης των αρχαίων ελληνικών λέξεων συμπίπτουν στο 80% των περιπτώσεων με τα αριθμητικά δυναμικά των αντίστοιχων λέξεων της Νεοελληνικής! Σημειώστε ότι τον χάρτη του Ρήγα τον επανέκδοσε ο Άνθιμος Γαζής το 1810, προσαρμόζοντάς τον πιο κοντά στην "πραγματικότητα". 

Οι περιπέτειες του Ρήγα Φεραίου, η μόρφωσή του, το συγγραφικό του έργο και η συμμετοχή του στους φιλοσοφικούς κύκλους της εποχής, τον κατέστησαν ικανό να καθοδηγήσει τον χαράκτη Φρανσουά Μίλλερ στην εσκεμμένη παραμόρφωση του χάρτη της Ελλάδος, έτσι ώστε οι αρχαίες Ελληνικές πόλεις, τοποθετημένες στις κορυφές τέλειων ισόπλευρων τριγώνων και παράλληλα σε γραμμική παράθεση ανά δέκα περίπου, να ενώσουν συμβολικά την όποια πνευματική ενέργεια τους είχε απομείνει (σαν πνευματικές οντότητες πόλεων) και να δώσουν στον Ελληνισμό την απαραίτητη δύναμη που θα οδηγούσε, μέσω της επανάστασης του 1821, στην απελευθέρωσή του από τον τούρκικο ζυγό.

Επιπλέον, για τον Εθνομάρτυρα Ρήγα, ό,τι έπρεπε να ισχύει ήταν το εθνικό κριτήριο. Γιατί ό,τι εθνικό ήταν γι' αυτόν και αληθινό. Έτσι τόνισε ό,τι θεωρούσε πως έπρεπε να γίνει άμεσα αντιληπτό από τον χρήστη του χάρτη του. Για παράδειγμα, το άγνωστο από τους περισσότερους Μαραθονήσι, ή αρχαία Ομηρική Κρανάη, έχει αφύσικα τεράστιο μέγεθος σε σχέση με την πραγματικότητα, ενώ στον Πόρο ξεχωρίζει μόνο το Μόδι, που μόλις την τελευταία δεκαετία ανακαλύφθηκε σαν Μυκηναϊκός οικισμός και το οποίο πολύ σπάνια σημειώνεται σε σημερινούς χάρτες!

Ο αναγνώστης καλείται να ερευνήσει και να μελετήσει αυτές τις μυστικές πλευρές και τους κρυφούς συμβολισμούς τους στο χάρτη του Ρήγα, όπως είναι η τοποθέτηση της Δωδώνης βορειότερα των Ιωαννίνων, η ευθυγράμμιση Βυζαντίου, Αγίου Όρους, Ολύμπου και Νεκρομαντείου Αχέροντος, κ.λ.π.