Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη µητέρα της και
της µίλησε για τη ζωή της και πως
τα πράγµατα ήταν πολύ δύσκολα για
εκείνη. Δεν ήξερε πώς να φτιάξει τα
πράγµατα και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε
προσπάθεια, να τα παρατήσει. Είχε
κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της
φαινόταν πως µόλις λυνόταν ένα
πρόßληµα, ένα άλλο νέο προέκυπτε.
Η µητέρα της την πήγε
στην κουζίνα. Γέµισε
τρία δοχεία µε νερό και έßαλε το
καθένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα
δοχεία άρχισε να ßράζει.
Στο πρώτο δοχείο έßαλε καρότα, στο
δεύτερο έßαλε αυγά, και στο τελευταίο
έßαλε κόκκους καφέ. Τα άφησε λίγο να
ßράσουν, χωρίς να πει ούτε µια λέξη.
Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα µάτια
της κουζίνας.
Έßγαλε τα καρότα έξω απ´το νερό και τα
έßαλε σ'ένα µπωλ.
Έßγαλε τα αυγά έξω και τα έßαλε σ'ένα
µπωλ.
Μετά έßγαλε τον καφέ έξω και τον έßαλε σε
ένα φλιτζάνι.
Γυρνώντας στην κόρη της
την ρώτησε: "πες
µου τι ßλέπεις".
"Καρότα, αυγά και καφέ", της απάντησε η
κόρη.
Η µητέρα της την έφερε πιο κοντά και της
ζήτησε να αγγίξει τα καρότα.
Το έκανε και παρατήρησε ότι ήταν µαλακά.
Μετά η µητέρα ζήτησε απ´την κόρη της να
πάρει ένα αυγό και να το σπάσει.
Αφού έßγαλε τα τσόφλια, παρατήρησε ότι το
αυγό ήταν σφιχτό.
Στο τέλος, η µητέρα ζήτησε απ´την κόρη της
να πιει µια γουλιά απ´τον καφέ.
Η κόρη χαµογέλασε καθώς µύρισε το πλούσιο
άρωµά του.
Μετά η κόρη ρώτησε: "τι σηµαίνουν όλα
αυτά µητέρα;".
Η
µητέρα της της εξήγησε ότι το καθένα
απ´αυτά τα διαφορετικά αντικείµενα
είχε αντιµετωπίσει τις ίδιες συνθήκες,
δηλαδή ßραστό νερό.
Το καθένα όµως αντέδρασε διαφορετικά.
Το καρότο αρχικά µπήκε µέσα στο νερό
δυνατό και σκληρό. Εντούτοις, εφόσον
τοποθετήθηκε στο ßραστό νερό, µαλάκωσε και
έγινε αδύναµο.
Το αυγό ήταν εύθραυστο. Το λεπτό εξωτερικό
του περίßληµα είχε προστατέψει
το υγρό εσωτερικό του, αλλά µετά την
τοποθέτησή του σε ßραστό νερό, το
εσωτερικό του σκλήρυνε.
Όµως οι κόκκοι του καφέ
ήταν µοναδικοί.
Μετά την τοποθέτησή τους σε ßραστό
νερό, άλλαξαν το νερό.
"Ποιο απ´αυτά είσαι εσύ;" ρώτησε την
κόρη της.
"Όταν η δυσκολία χτυπάει την πόρτα σου,
πώς ανταποκρίνεσαι;" Είσαι καρότο,
αυγό ή κόκκος καφέ;"
Σκέψου το λίγο: Τι απ´αυτά είσαι εσύ;
Είσαι το καρότο που φαίνεται δυνατό, αλλά
µε τον πόνο και τις δυσκολίες
λυγίζεις και µαλακώνεις και χάνεις τη
δύναµή σου;
Είσαι το αυγό που ξεκινάει µε µαλακή
καρδιά, αλλά αλλάζει µε τη θερµότητα;
Μήπως είχες "υγρό" πνεύµα, αλλά µετά
από έναν
θάνατο, έναν χωρισµό, µία
οικονοµική δυσκολία ή µια άλλη δοκιµασία
σκλήρυνες;
Μήπως το περίßληµά σου µοιάζει το ίδιο,
αλλά µέσα σου έχεις πίκρα και
σκληράδα, µε σκληρό πνεύµα και σκληρή
καρδιά;
Ή µήπως είσαι σαν τον κόκκο του καφέ; Ο
κόκκος στην πραγµατικότητα αλλάζει
το καυτό νερό, δηλαδή τις ίδιες τις
συνθήκες που προκαλούν τον πόνο. Όταν
το νερό ζεσταίνεται, απελευθερώνει το
άρωµα και τη γεύση του.
Εάν είσαι σαν τους κόκκους του καφέ,
όταν τα πράγµατα δεν είναι στα
καλύτερά τους, εσύ
γίνεσαι καλύτερος και
αλλάζεις την κατάσταση γύρω σου.
Όταν δεν είναι και η καλύτερη στιγµή
και οι δοκιµασίες σε συναντούν,
ανυψώνεις τον εαυτό σου σε άλλο
επίπεδο; Πώς αντιµετωπίζεις τις
αντιξοότητες; Είσαι καρότο, αυγό ή κόκκος
καφέ;
Ελπίζω να έχεις αρκετή ευτυχία για να σε
κάνει γλυκό, αρκετές δοκιµασίες
για να σε κάνουν δυνατό, αρκετή λύπη για
να παραµείνεις ανθρώπινος και
αρκετή ελπίδα
για να σε κάνει ευτυχισµένο.
Οι ευτυχέστεροι των ανθρώπων δεν έχουν
απαραιτήτως τα
καλύτερα απ´όλα.
Απλώς κάνουν το καλύτερο που µπορούν µε
αυτά που τους συµßαίνουν στη
διαδροµή τους. Το λαµπρότερο µέλλον
πάντοτε θα ßασίζεται σε ένα ξεχασµένο
παρελθόν. Δεν µπορείς να προχωρήσεις στη
ζωή µέχρι ν´αφήσεις πίσω τις
αποτυχίες σου και τους πόνους σου.