Υπόθεση: Επίσημο Site: Link
ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΓΙΑ 7 ΧΡΥΣΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ
ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ (ΔΡΑΜΑ), Α’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ (ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ)-Κ.ΝΑΪΤΛΙ, Α’ ΑΝΤΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ (ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ)-ΤΖ. ΜΑΚ ΑΒΟΪ, Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ-Σ. ΡΟΝΑΝ, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ, ΣΕΝΑΡΙΟΥ, ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Αγγλία, καλοκαίρι 1935, λίγο πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: Η 13χρονη Βριώνη Τάλις και η οικογένειά της ζουν πλουσιοπάροχα σε μια Βικτοριανού τύπου έπαυλη. Κατά τη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου, όπου είναι συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια, η αποπνικτική ζέστη δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να εκδηλωθούν από καιρό κρυμμένα πάθη… Έτσι, η Βριώνη βρίσκεται να παρακολουθεί το φλερτ που αναπτύσσεται μεταξύ του γιου του οικονόμου του σπιτιού τους, του Ρόμπι, και της αδερφής της, της Σεσίλια και παιδιάστικα το παρερμηνεύει. Η ζωή όλων ανατρέπεται όταν κατηγορεί άδικα τον εραστή της αδερφής της για ένα αποτρόπαιο έγκλημα που δεν έχει διαπράξει. Αν ζητήσει συγχώρεση από αυτούς που πλήγωσε, εξιλέωση, αυτή θα της δοθεί, ή θα πρέπει να συνεχίζει να μεταφέρει για πάντα το σταυρό του μαρτυρίου της;

Σκηνοθεσία: ΤΖΟ ΡΑΪΤ Πρωταγωνιστούν: ΚΙΡΑ ΝΑΪΤΛΙ, ΤΖΕΪΜΣ ΜΑΚ ΑΒΟΪ, ΒΑΝΕΣΑ ΡΕΝΤΓΚΡΕΪΒ, ΡΟΜΟΛΑ ΓΚΑΡΑΪ
Κατηγορία: Δράμα Διάρκεια: 123' Επίσημος Τίτλος: ATONEMENT

«Οκτώ ώρες δουλειά, μιάμιση ώρα να πας και να 'ρθεις στη δουλειά, οκτώ ώρες ύπνος, δυο ώρες για φαγητό, μια ώρα για καθαριότητα και φροντίδα του σώματος, μια ώρα για περπάτημα ή γυμναστική, μιάμιση ώρα για να δεις τηλεόραση και μια ώρα για διάφορες άλλες υποχρεώσεις, μας κάνουν σύνολο 24 ώρες.

Δηλαδή, ένας υγιής εργαζόμενος, χωρίς παιδιά, χωρίς άλλες υποχρεώσεις, είναι σχεδόν βέβαιο ότι μετά βίας θα βρει χρόνο για να διαβάσει ένα βιβλίο, ν'ακούσει προσεκτικά ένα δίσκο κλασικής μουσικής ή να ενημερωθεί απ' την εφημερίδα του.

Ολα αυτά συνήθως τα μεταθέτει στο Σαββατοκύριακο, μαζί με όποιας μορφής διασκέδαση, εκδρομή ή απόλαυση μιας συναυλίας ή ενός θεατρικού έργου (που κι αυτά δεν συνιστούν πάντα πνευματική απόλαυση).

Νάτη λοιπόν η ζωή ενός μικρομεσαίου αστού. Ενός θετικού, γενικά προσώπου, που δεν μπεκροπίνει, δεν χάνει τις ώρες του στα καφενεία και στις συζητήσεις, που δεν αναριωτιέται γιατί ο Μπέκετ, ο Σκαλκώτας, ο Σαίνμπεργκ και ο Ρίλκε έγραψαν αυτά που έγραψαν, που ποτέ του δεν θα διαβάσει Πλάτωνα, Αριστοτέλη ή Σαρτρ!

Αυτός ο πληροφορημένος άνθρωπος θα σταθεί με απορία μπρος στις κατασκευές των σημερινών εικαστικών σε κάποιο μουσείο ή γκαλερί, θα πάει πιθανώς σε μια παράσταση χοροθεάτρου, θα δει οπωσδήποτε μια ταινία το μήνα, αλλά δεν θα έχει ποτέ χρόνο και διάθεση να ζήσει ή να συζητήσει σε βάθος τις εντυπώσεις του.

Οταν με το πέρασμα του χρόνου θα αποκτήσει παιδιά, άρρωστους γονείς, βαρετή σχέση, περιττά κιλά, εξοχικό και τα σχετικά γκάτζετ, τότε είναι σίγουρο πως κάθε σκέψη για το ποιος είναι και τι κάνει πάει περίπατο κι ο φιλαράκος μας μεταλλάσσεται στον αδιάφορο μέτριο ανθρωπάκο, τον συμπαθή εκείνον δημοκράτη που είναι συμβιβασμένος με τη μετριότητα και την ανημπόρια του.

Ετσι αναπαράγεται η μελαγχολία που κυριαρχεί στις δυτικές κοινωνίες, ο προστατευτικός πέπλος του καρτεσιανικού καθωσπρεπισμού και η ηθική μέση άποψη. Οποιος έχει χρόνο για φλερτ, για έρωτα, για ποτό, για καφενεία, διάβασμα ή χάζεμα, για παρέα και κουβέντα, εκλαμβάνεται ως ιδιόρρυθμος ή ψώνιο. Η παραχώρηση χρόνου σε μη παραγωγικές (οικονομικά επωφελείς)δραστηριότητες ή προσπάθεια να ξεφύγει από την ιδιώτευση (από την ηλιθιότητα, όπως πιστεύει ο Θουκυδίδης, στην οποία ξεπέφτει ο άνθρωπος που αρνείται να είναι πολίτης και που οι Γάλλοι ονομάζουν idiot), θεωρείται ύποπτη. (...) Το σύνθημα σε πολυκατοικία του Παγκρατίου έλεγε:
"του οκταώρου οι πεσόντες ηδονίζονται με τσόντες". Το "πεσόντες" μας το δείχνει καλά. Δεν είναι οι άνθρωποι κατ' ανάγκην κακοί. Πεσόντες είναι οι περισσότεροι. Θύματα της αδυναμίας τους. Ισως και να μην άξιζαν καλύτερης ζωής. Τι να το κάνει ολόκληρο ελεύθερο οκτάωρο ο άδειος; (aparadekti auti i frasi)

Εγώ κλαίω αυτόν που το θέλει και δεν το έχει. (...) Κάποιοι είναι ασυμβίβαστοι, τρελοί και ονειροπόλοι. Κάποιοι θέλουν και ζουν την κάθε μέρα ως θάμβος!

Οι πεσόντες μπορεί και να θέλουν να είναι πεσόντες. Γι' αυτό κι εγώ θα έγραφα στον τοίχο: "Τόλμα να πάρεις το χρόνο που γουστάρεις"!».

ΧΑΡΗΣ ΒΡΟΝΤΟΣ, "ΑΥΓΗ"

Υποστηρίζεται ότι η ομάδα χρησιμοποιεί μυστική και ανώτερη τεχνολογία (αντιβαρύτητα, τηλεμεταφορά κλπ.) για την άμυνα της Ελλάδας και την κυριαρχία του Ελληνικού πολιτισμού/ διαφώτισης στον κόσμο. Οι υποστηρικτές της διατείνονται ότι υπάρχει από την αρχαιότητα και ότι οι δημιουργοί της/ οι σημερινοί αρχηγοί προέρχονται από τον Σείριο, ενώ κατα άλλους όλο το Ελληνικό φύλο προέρχεται από εκεί. Άλλοι ισχυρισμοί που έχουν υποστηριχτεί για την οργάνωση είναι ότι διαθέτει μυστικές βάσεις στη Σελήνη και ότι πήρε ενεργό μέρος στην προστασία της Κύπρου από την Τουρκική εισβολή το 1974. Συγκεκριμένα ο τελευταίος ισχυρισμός είναι του Ανέστη Κεραμιδά, συγγραφέα και ένθερμου υποστηρικτή της ιδέας της ύπαρξης της ομάδας, σύμφωνα με τον οποίο κατά τη διάρκεια της εισβολής Ούφο της Ομάδας Ε κατέστρεψαν Τουρκικά τανκς αποτρέποντας τους Τούρκους από την κατάκτηση ολόκληρου του νησιού.

http://www.blackstate.gr/E.htm

http://www.live-pedia.gr/index.php/%CE%9F%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B1_%CE%88%CF%88%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%BD

Για μια προσπάθεια αποσυμβολισμού του 3+Ε

Μύθος ή πραγματικότητα;

Το να τολμήσουμε να μπούμε στην προσπάθεια του ανακαλύψουμε την Ομάδα Έψιλον θα ήταν μάλλον μια αποτυχημένη προσπάθεια. Ένα τεράστιο μείγμα πολιτικής, άγνωστης τεχνολογίας, παγκόσμιας συνομοσιολογίας, εθνοκεντρισμού και μυστικισμού περιβάλλουν την εν λόγο ομάδα. Θα αποφύγουμε λοιπόν να οδηγηθούμε και εμείς σε αυτά τα μονοπάτια (αφήνοντας τα ηνία στους δικαιούχους αναλυτές όπως τους κ. Φουράκη και Κεραμιδά για αυτό το έργο) και απλά θα αναζητήσουμε την σημειολογία που κρύβει το σύμβολο αυτό.

Θα το περιγράφουμε ως 3+Ε και σαν έτσι θα το συναντήσουμε σε φωτογραφία κάτω μέρους ενός Ιπτάμενου Δίσκου στην Ισπανία. (!) Στην Αλχημεία είναι σύμβολο για το sal ammoniacus (ammonium salt). Φημολογείται ως το σύμβολο που είχε πάνω της η Αργώ (το πλοίο του Ιάσονα). Μπορεί κανείς να το διακρίνει σε ένα αρχαίο κτίριο που η δομή του παίρνει αυτό το σχήμα (που φαίνεται καλά μόνο από ψηλά), σε ένα λόφο στη Γορίτσα στον Βόλο. Εμφανίζεται επίσης πίσω από τον θρόνο του Μίνωα στην Κνωσό, καθώς όμως έχει απαγορευτεί η πρόσβαση των επισκεπτών στην αίθουσα του θρόνου (μετά από αναφορές του Θ. Αξιώτης, κι αργότερα του Π. Γιαννουλάκη), έχει πλέον φτιαχτεί ξύλινο ομοίωμα του θρόνου έξω από την αίθουσα, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν ένα αντίγραφο, δίχως φυσικά να υπάρχει η τοιχογραφία πίσω. Επίσης, υποτίθεται ότι είναι το σύμβολο του Μεσσία, αλλά και της Ανδρομέδας, απ'όπου 'κατάγονται' οι Έλληνες. (!) Η χρήση του γίνεται και από την Ο.Ε.Α. (Ομάς Ελληνικής Αποκαταστάσεως). Το βρίσκουμε να διακοσμεί το βιβλιοπωλείο 'Ιερά Ελλάς' στην Θεσσαλονίκη. Στέκει ως κεντρικό σταθερό σύμβολο μεταξύ της αριστερόστροφης και δεξιόστροφης σβάστικας. Παρατηρείται σε κέλτικα αραβουργήματα, αλλά και σε θιβετιανές μαντάλα, ενώ σε κάθετη μορφή - αναποδογυρισμένο όρθιο - το φορά ο Κομφούκιος στο στήθος του.

Ο συνδυασμός των συμβόλων με το γνωστό του αποτέλεσμα σχηματίζει στο νου του ερευνητή εύκολα πολλούς συνειρμούς που ίσως να προσφέρουν με την σειρά τους μερικά νέα στοιχεία. Έτσι το 3+Ε φέρνει στο νου το περίγραμμα του συμβόλου του σκαραβαίου. Ο σκαραβαίος, σύμβολο απεικόνισης του Θεού Khepri για τους Αιγύπτιος, αποτελεί μέλος ηλιακών συμβόλων. Ο Θεός Khepri που το όνομα του σημαίνει 'Αυτός που έρχεται σε ύπαρξη', περιγράφει την αυτό-δημιουργία του Ηλιακού Θεού, μια παρομοίωση με την παρατήρηση των Αιγυπτίων της σχέσης της κοπριάς που κουβαλά ο σκαραβαίος (στις απεικονίσεις του σκαραβαίου, μπροστά του υπάρχει συνήθως ένας κύκλος-μπάλα κοπριάς-ήλιος) στην φωλιά του μέσα όπου θα γεννηθούν τα αυγά του. Το σύμβολο του σκαραβαίου τοποθετούνταν στην θέση της καρδιάς στις αιγυπτιακές μούμιες έτσι ώστε ο νεκρός να κερδίσει την εύνοια του ηλιακού Θεού και να αναγεννηθεί.

Σαν διακοσμητικό - με ταλισμανικές ιδιότητες - τοποθετούνταν σε ποικίλα κοσμήματα σε όλη την Αίγυπτο αλλά και σε τόπους από την Μεσοποταμία έως και την Σαρδηνία που πιθανών είχαν έρθει εκεί μέσω του Αιγυπτιακού στρατού και εμπορίου.

Συσχέτιση ίσως μπορεί να γίνει και με το Fleur de lis, που αποτελεί σύμβολο της Γαλλικής εξουσίας από το 1147. Η πυγή του συμβόλου είναι αβέβαιη όμως η συσχέτιση του με την χριστιανική τριάδα είναι σαφής. Παρόμοια απεικόνιση υπάρχει και στο όπλο (trishula) του Θεού Shiva όπως και στον σκήπτρο του Γαβριήλ την στιγμή της επίσκεψης του στην Μαρία. Το βέβαιο είναι πως σαν λουλούδι (κρίνος) αποτελεί σύμβολο ζωής, αντιπροσωπεύοντας έτσι τον φαλλό, αλλά και αγνότητας που συχνά έτσι απεικονίζει την θηλυκότητα.

Άλλη συσχέτιση μπορεί να γίνει με τον Ρωμαϊκό Θεό Ιανό ο οποίος απεικονίζονταν με δυο πρόσωπα, όπου το ένα αντίκριζε την μια πλευρά της πύλης (η συνήθεις απεικόνιση του Ιανού γινόταν πάνω από πύλες), ενώ το άλλο την αντίθετη πλευρά. Φυσικά εδώ υπάρχει και η παραπομπή στα δυο αντίθετα σημεία του χρόνου: Παρελθόν-Μέλλον. Το σημείο του Παρόντος δεν υπάρχει στον Ιανό και ίσως αυτή την σημαντική προσθήκη/εξέλιξη να προσφέρει το σύμβολο των Έψιλον. Μοιάζει λοιπόν να κοιτάζει προς δυο πλευρές ενώ με το τρίτο στοιχείο (αυτό του σταυρού) να ενώνει τα αντίθετα στα ζευγάρια: Δύση+Ανατολη, Βορράς+Νότος, όπως επίσης να ακολουθεί το Ερμητικό πρότυπο της ένωσης του Ουρανού με την Γη. Μια παρόμοια αναπαράσταση ίσως να αναγνωρίζουμε και στο Βυζαντινό δικέφαλο αετό (σύμβολο δύναμης προς τις δυο πλευρές της τότε αυτοκρατορίας, όπως επίσης και επιφυλακτικότητας λαμβάνοντας υπόψη την οξεία παρατηρητικότητα του αετού).

Παίζοντας ίσως τώρα με άλλα σύμβολα (παιχνίδι κοινό στον χώρο της σημειωτικής), θα συναντήσουμε παρόμοιες μορφές αφαιρώντας στοιχεία ή τοποθετώντας το σύμβολο σε διάφορες στάσεις. Έτσι αφαιρώντας την κάθετη γραμμή ( 3-Ε ), και παίρνουμε έτσι το σύμβολο του ζωδίου του ιχθύος. Με την παρούσα έννοια, υπάρχει η αναπαράσταση δυο σημείων που τείνουν να διαχωριστούν, μια σχάση που όμως δεν ολοκληρώνεται εφόσον υπάρχει μια οριζόντια δέσμια γραμμή, που αναπαριστά της ύλης ίσως! Σε παρόμοια μορφή το σύμβολο παρατηρείται και στην αλχημιστική εικονογραφία όπου όμως αντιστοιχεί στην έννοια της ένωσης, της μίξης.

Διατηρώντας τώρα την προηγούμενη αφαίρεση (της κάθετης γραμμής) και τοποθετώντας το σύμβολο στην όρθια μορφή του, (με τον αριθμό να κοιτά ψηλά) παίρνουμε την συμβολική μορφή του αριθμού 18 έτσι όπως παρουσιαζόταν σε μεσαιωνικά αλμανάκ τα οποία βασίζονταν στην κίνηση της σελήνης για το μέτρημα του χρόνου. Τολμώντας να κάνουμε τώρα μια προσθήκη (τόξων στο τέλος κάθε γραμμής) στο σύμβολο μας (στην παρούσα όρθια θέση του), θα σχηματίσουμε τον κεραυνό του Δία.

Αφαιρώντας τέλος, τον ενδιάμεσο σταυρό και τοποθετώντας ένα μεγάλο κύκλο στην μέση (ενώ παράλληλα στα άκρα έχουμε είδη βάλει δυο ημισελήνους), παίρνουμε συμβολική της Wicca που αναφέρεται στην Μητέρα Θεά και που φυσικά αφομοιώνει την κίνηση τη Σελήνης με την φαινομενική αυξομείωση της στο ουράνιο στερέωμα.

Αφήνοντας όμως στην άκρη κάθε συνειρμό που μας έφερε το σύμβολο για παραλλαγές, αξίζει να επιστρέψουμε στην ίδια του την μορφή όπου διακρίνουμε τρία σημεία κλειδιά:

Ι) τον αριθμό 3
ΙΙ) το σύμβολο του σταυρού
ΙΙΙ) το Ελληνικό γράμμα Ε-ψιλον

 ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΛΕΥΣΙΣ και για την ακρίβεια- ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.